لرستان وکاسیان

قوم لر -سکاها-کاسیتها- تبارشناسی قوم لر -فرهنگ وهنروتمدن وموسیقی لری-مناظر وطبیعت لرستان-مفرغ لرستان

وجه تسمیه ی سکوند

          در باره نام « سکوند » نظریات مختلفی وجود دارد که به برخی از آنها اشاره می کنیم. برخی معتقدند این طایفه اصلاً از اعراب بنی کلاب می باشند (کلب به معنی سگ است) و به این علت به سکوند معروف شده اند. گروهی دیگر بر این باورند که چون در گذشته یکی از رهبران این طایفه سگ شکاری، یعنی تازی نگهداری می کرده، به سکوند (سگ بند) مشهور شده اند(تیمسار رزم آرا تاریخ وجغرافیای ایران). دکتر سکندر امان اللهی بهاروند که درباره ایلات لرستان تحقیق کرده است، عقیده دارد که این نظریات قانع کننده نیستند، زیرا اولاً سکوندها و به طور کلی باجلانها لک هستند، نه عرب و در گذشته به زبان لکی صحبت می کردند؛ ثانیاً اطلاق نام سکوند بر این طایفه صرفاً به خاطر آنکه یکی از رهبران آن تعدادی سگ تازی نگهداری می کرده معقول به نظر نمی رسد. این نویسنده معتقد است که واژه ی سکوند مشتق و یا تحریف شده ی واژه ی سیکه وند Saydavand است و آن هم نام تیره و یا قبیله ای بوده که قبلاً در منطقه دلفان، دهستان چواری سکونت داشته و هنوز هم دهی به همین نام در دهستان چواری ( در شمال نورآباد) وجود دارد. از طرفی تیره ی مختوا (Mokhtava)   یکی از شعبات مهم ایل سکوند اصلاً از سیکه وندها بوده و حاج خداداد خان، جد خوانین سکوند نیز خویشاوندی بسیار نزدیک با مختواها داشته است. نکته ی جالب توجه اینکه سکوندهای ناحیه ی تویسرکان هنوز خود را سیکه وند می نامند. بنابراین آقای بهاروند معتقد است که احتمال دارد سکوندها و یا لااقل گروه با نفوذ این طایفه در اصل از سیکه وندها بوده که با گذشت زمان به علت زندگی در بین لر زبانان نام سیکه وند به سکوند تبدیل شده است. با استناد به شواهد و مدارک تاریخی و باستان شناختی واژه ی سکوند برگرفته از نام قوم کهن آریایی سکا می باشد. جایگاه و محدوده ی اقتدار سکاها در منطقه ی شمال غرب و غرب ایران، یعنی مناطقی از کردستان و کرمانشاه و لرستان امروزی بوده است. حتی امروزه مکان هایی با عنوان سکاوند و سکوند در استان کرمانشاه وجود دارد و این مکان ها با قوم سکا مرتبط بوده اند. برخی معتقدند که این کلمه به معنی " مردان " است و نیز به مفهوم "نیرومند بودن " و " چیره دست " آمده است. به هر حال این احتمال که سکوندهای امروزی بازماندگان قوم کهن سکا باشند قوی تر به نظر می رسد و کلمه ی سکوند نیز برگرفته از کلمه ی سکا بوده و به مرور زمان سک تبدیل به سگ گشته است؛  پسوند " وند " نیز انتساب بدان را نشان می دهد. البته در بعضی از منابع حتی این قوم را سگا و فرمانروایان آنها را سگانشاه نامیده اند.

  
نویسنده : معتمدی سکوندی ; ساعت ٧:٤٢ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳٠ دی ۱۳۸۸