لرستان وکاسیان

قوم لر -سکاها-کاسیتها- تبارشناسی قوم لر -فرهنگ وهنروتمدن وموسیقی لری-مناظر وطبیعت لرستان-مفرغ لرستان

زمانی برای لرستان

به نام خداوند جان وخرد

زبان از مهمترین فاکتورهایی است که به همراه اداب و رسوم هویت را به یک قوم می بخشد .در واقع می توانیم این ادعا را داشته باشیم که زبان مهم ترین عامل پایداری و زنده بودن یک قوم محسوب میشود . از دست دادن و فراموشی زبان باعث از بین رفتن و غفلت از سایر اداب و رسوم که مستقیم و غیر مستقیم به زبان مرتبط هستند می شود . اری با کمی اندیشه در این مقوله در می یابیم که زبان نقش محوری و اساسی در کلیه نمادهای قومی دارد برای نمونه در لرستان نقش زبان را در فرهنگ ها و خرده فرهنگ هایی چون چل سرو-چینه چینه -ترم ترالی -بی بی و......می توان به روشنی دید .

فراموشی زبان یعنی فراموشی هویت و تاریخ یعنی ناسپاسی به خدمتی که پیشینیان ما در طول 2500 سال انجام داده اند چه این فرهنگ غنی و پر بار را برای ما به یادگار نهاده اند .

با توجه پیشرفت علم بشر و صنعتی شدن جوامع امروز زبان های محلی و قومی نه تنها در ایران بلکه در بیشتر نقاط دنیا در سراشیبی سقوط قرار گرفته اند و این هیچ گاه پیام خوبی برای فرهنگ دوستان نیست همان گونه که اشاره شد از بین رفتن فرهنگ (زبان) محلی در ایران موجب فراموشی هویت است . اگر توانایی تکلم به زبان خود را نداشته باشیم تنها دانستن ریشه(نسب) نمیتواند در پایداری فرهنگ موثر باشد .

خوشبختانه بدلیل فرهنگ قوی کشور عزیزمان ایران تا به امروز گزند زیادی به ان وارد نگشته ولی این نباید باعث غفلت ما از این مقوله باشد .وقتی کودکی لر یا کرد یا اذری نتوانند به زبانهای محلی خود سخن بگویند یک تهدید بزرگ پیش روی ان فرهنگ قرار دارد که باید درباره اثرات مخرب ان همین امروز اندیشید .

"کم رنگ ترین جوهرها از قویترین حافظه ها ماندگارترند".فرهنگ سینه به سینه در جامعه ی امروز محکوم به نابودی است چه دیگر مانند گذشته پیران هر کوی نمیتوانند جوانتر ها را زیر کرسی در شبهای زمستان جمع کنند و اندوخته های خود را در اختیار انها بنهند . متاسفانه زندگی امروزی مجال چنین کاری را نمیدهد.پس تنها راه ماندگارشدن افسانه ها حماسه ها و اسطوره های منقوش در باوره ها و اذهان الوار مکتوب کردن ان به بوسیله الفبایی مشخص و مدون است .خوشبختانه برادران کرد زبان ما این راه را تجربه کرده اند و فرهنگ زیبای کردی را مکتوب کرده و با این کار رشد نگارش به زبان کردی و به رشته ی تحریر دراوردن کتب بسیاری با این الفبا را باعث شده اند.

برای به نگارش در امدن زبان لری همین امروز هم دیر است باید دانشمندان و زبان شناسان لرستانی به صورت جدی این مقوله را دنبال کنند. خطری بزرگ به نام فراموشی فرهنگ لرستان را تهدید می کند. لرستان بدون لر زبانها معنا و مفهومی نخواهد داشت.

ایسه که چنینه وظیفه ملی و قومی وفرهنگی ما دانشجویان و دانش اموختگان لرستانی و کلیه اریایی تبارهایی که شمار انها در پهناور خطه ی ایران زمین کم نمی باشد این است که نسبت به ترویج و ماندگاری فرهنگ و اداب و رسوم دیرینه ی خاص هر منطقه از جمله چینه چینه -چل سرو-بی بی-گل درو-شوشمکی-اول قار و شو چله-علفه-دیک ریسو-دوار دوزو-بزدرینو-شیلوگیره-ترم ترالی-چزوگوو-دالپلو-زورملکی-چووکلا-دس بوس-سواروازکی-خین بس-هوله و هزاران فرهنگ و خرده فرهنگ دیگرهمت گماشته و گره ای از موانع عدم توسعه نوشتاری خط و کتابت لری را گشوده تا در بر داشتن قدمی ناچیز برای اعتلای این فرهنگ راسخ و اصیل سهیم باشیم.

(هر جا سخن از فرهنگ لرستان رفته مقصود لری و لکی در کنار هم بوده) حامد هزاردستان

  
نویسنده : معتمدی سکوندی ; ساعت ٢:۱۸ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٩ بهمن ۱۳۸٧
تگ ها :